روايت او در داستان مناشدهء رحبه به لفظ زاذان نيز خواهد آمد . 12 - عوف بن ابى جميلهء عبدى هجرى بصرى ( م 146 ) . نسائى و جماعتى او را توثيق نموده‌اند و خزرجى و ابن حجر از او نام برده‌اند . « 1 » رجال اسناد آن همگى ثقه هستند ، پيش از اين گذشت . « 2 » 13 - عبد اللّه بن عمر بن حفص بن عاصم بن عمر بن خطّاب عدوى عمرى مدنى ( م حدود 147 ) . نامبرده يكى از فقهاى هفتگانه است . ابن معين و نسائى و ابو زرعه و ابو حاتم او را توثيق نموده‌اند ، وفات او به سال 147 و به قولى در غير اين سال واقع شده ، ابن حجر به نگارش شرح حال او پرداخته « 3 » و حافظ عاصمى روايتى را به طريق او در زين الفتى آورده است . 14 - نعيم بن حكيم مداينى ( م 148 ) . حافظ ابو عوانه و حافظ قطان از او روايت كرده‌اند ، ابن معين و عجلى او را توثيق نموده‌اند و خطيب شرح حال او را در تاريخش آورده است . « 4 » طريق منتهى به او كه قبلا از نظر گذشت « 5 » ، صحيح است و رجال آن همگى ثقه مىباشند . 15 - طلحة بن يحيى بن طلحة بن عبيد اللّه تيمى كوفى ( م 148 ) . عجلى و ابن معين او را توثيق نموده‌اند ، ابو زرعه و نسائى صلاحيت او را تأييد كرده‌اند و خزرجى در الخلاصة « 6 » و ابن حجر در تهذيب التهذيب شرح حال او را ثبت نموده‌اند . حديث او پيش از اين گذشت . « 7 » 16 - ابو محمّد كثير بن زيد « 8 » اسلمى ( م بعد از 150 ) كه به ابن ماقبه معروف است . ابو زرعه گويد : نامبرده متصف به صدق است و در روش او نرمى و ملايمت ديده

--> ( 1 ) . خلاصة تهذيب الكمال 253 ؛ التقريب 199 . ( 2 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 30 . ( 3 ) . تهذيب التهذيب : 8 / 40 . ( 4 ) . تاريخ بغداد : 13 / 302 . ( 5 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 54 . ( 6 ) . خلاصة تهذيب الكمال 153 . ( 7 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 46 . ( 8 ) . در الخلاصة و ديگر كتابها چنين آمده و در التقريب ، زبيد قيد شده است .